Wiersze - TNC

***

Ugiąć się
spaść
tak mi słabo
suchość w ustach
pustki brak
brak
w spokoju szukam słów
lecz i one są daleko
wszystko daleko
nic blisko
skoro brak to brak
a jak brak to nie ma
nie ma we mnie
i ja

pozwól mi płakać z Tobą

Siedzę tam
sam
słucham nic nieznaczących słów

w głowie szum
w głowie dalej analiza własnego ja
i szukanie pod nogami upragnionego gruntu

gdzie ja jestem
kim ja jestem
czy nie na tym polega żart

słyszę jego bełkot
uprawia czystą hegemonię
twarz zmizerniała
wykuta z niepasujących do siebie elementów
smutno mi tak patrzeć na Ciebie

i słyszę jak wyciągasz telefon
powoli palcem przesuwasz po kolejnych klawiszach
wybierasz numer
cicho łgasz
pytasz się
milczysz
ona… tłumaczy
zna twój głos
wie kim jesteś
wie co mówisz 

ona jest przy tobie

ona czuwa

ja siedzę zaś sam

ale już nie sam

czuję ciebie obok

ginę w smutku z twoim ciałem obok.

W tłumie

Kromka wina
nagi szyk
chciałbym tak bardzo
tak bardzo przytulić własne łzy

piszę wiersz
bez natchnienia
w sumie nie… nigdy nie napisałem wiersza

ciało skarcone
w tłumie moja nijaka głowa
błąkania i krzyki i miraże
wszystko pod jednym dachem
ojcem miasto
noc matką

piszę bo potrzebuję
nie bo chcę

zamknij stronę
wyłącz się
to sobie mówię
gdy pisać idę w tłumie…

nie wiem, nie wiem

Och Boże
to był ciężki dzień
nie chcę wracać
nie chcę iść dalej

tkwić też nie chcę
nie chcę siedzieć
nie chcę patrzeć

czego chcę?
nie wiem
tak błąkam się w tym
i pytam się siebie
czemu nie zapytam Ciebie
co dla mnie szykujesz
co Ty do jasnej cholery szykujesz dla mnie

Och Boże
to był ciężki miesiąc
obudziłem się w środku nocy
spojrzałem na zegarek
przetarłem niewidzące oczy

i napisać do Ciebie chciałem
nie wiem już sam co
ale napisać - oddać się temu - zginąć marnie

i nie wiem
nic nie wiem
nie wiem i tak nie wiem
i wiem ale jednak nie wiem
i nic pewne
i wszystko dziwne
i tak mi mija lutnie popołudnie.