Wiersze - TNC

Pod ciałem

Wiesz, ile dałbym.

Ile dałbym, by usiąść pod ciałem Twym,

w blasku rozpromieniającego się słońca,

pod niebem zbudowanym z bezkształtnej bieli.

Takie rzeczy plotą pod płotem,

a ja słucham uważnie, myśląc co potem.

Blaknie wnętrze zmroczniałego serca,

bo tak bardzo potrzebuję bliskości –

której nie ma w agonii aspołecznego tępca.

Byle siąść.

W korzeniach drzewa, co pamięta ciszę,

złożyć bagaż, którego unieść nie sposób.

Poczuć, jak ziemia przejmuje ciężar.

I przy szorstkiej korze zasnąć.

Mieć liści koronę nad spuchniętą głową.

Niech nade mną, tam gdzie było puste niebo,

rozleje się cicho... kojący spokój.

I już nie pytać.

Cicho. Tak cicho.

Joszua z kwiatkiem

Moje domy znów stoją puste,

a ja po raz kolejny samotnie przemierzam ulice.

Z dnia na dzień,

bez snu, bez słuchu,

płaczę w ukryciu.

Gdy Jezus pyta, czy chcę jeszcze żyć,

odpowiadam, że brak mi już sił,
ale daj mi jeszcze egzystencji.

Tylko nic nie mów.

I proszę, nie przytulaj mnie.

Tak bardzo się boję.

Sam nie potrafię już nawet cicho łkać.

Za moimi plecami w milczeniu stoi Jezus,

a nade mną unosi się Margaret T.

To ona ostatecznie mnie przytula,

a ja tak bardzo boję się być,

nie mając już niczego więcej w emocjach
niż stosu zgniecionych kartek.

Życie pęka i rozrywa się jak stara poduszka.

Nawet duchy w moim domu dawno już umarły.

Ja-Ty-My

Nie pozwól swojemu sobie 

odejść

płakać

gnać za pędzącym donikąd parowozem

w szyku majestatycznej codzienności

błąkasz się po topniejącym lodzie

słuchasz pszczół i kiwasz ptakom na zgodę

gdzie jednak są twoje myśli?

gdzie są twoje oczy?

marniejące

wszystko takie swobodne

tli się w gorączce

ciało twoje i moje ciało

i ciało nasze szuka odpowiedzi

wszyscy dokądś idziemy zapominając o własnym sobie.

W tłumie

Kromka wina
nagi szyk
chciałbym tak bardzo
tak bardzo przytulić własne łzy

piszę wiersz
bez natchnienia
w sumie nie… nigdy nie napisałem wiersza

ciało skarcone
w tłumie moja nijaka głowa
błąkania i krzyki i miraże
wszystko pod jednym dachem
ojcem miasto
noc matką

piszę bo potrzebuję
nie bo chcę

zamknij stronę
wyłącz się
to sobie mówię
gdy pisać idę w tłumie…